الحسن الطّوسى أطال اللّه بقاه . و بعد ، فانّى لمّا تصفّحت كتاب الفاضل ، اثير الدين ، المفضّل بن عمر الأبهرى . انجام : و فى عزمى أن أتصفح باقى الكتاب إن ساعدنى التّوفيق ، فاثبت ما يلوح لى على كلامه فى ساير العلوم من هذا الكتاب ، إن شاء اللّه ، إنّه الهادى إلى سواء الطّريق . و فرغ من كتابته و تأليفه ، أواسط شعبان سنة ست و خمسين و ستمائة . و فرغ من نسخه يوم الأحد ، السّابع ، من شوّال السّنة المذكورة ، محمّد بن أبى الطّبيب الخادم الحريرى . و در پايان رسالهء هفتم اين مجموعه كاتب نوشته است : « كتبه محمد بن ابى الطيّب الخادم الجوهرى المعروف بالرصدى » اين كلمه پس از « الخادم » را كه در همه موارد آمده است . كتابشناسانى كه نسخه را ديده‌اند نتوانسته‌اند بخوانند ، احتمال اينكه تعمّدى در كار بوده است و نسخه را شخص جعّالى از لحاظ كاتب و تاريخ كتابت بدين صورت درآورده باشد بعيد نيست . اين نسخه كم غلط است ، و در دو مورد افتاده‌گى دارد ، در يك مورد آن چند سطر است ( ص 193 چاپ حاضر ) و در مورد ديگر يك ورق است ( ص 236 - 239 چاپ حاضر ) در اين چاپ همين نسخه اصل قرار داده شد ، و نقائص آن از نسخهء شمارهء دوم تكميل شد . 2 - نسخهء كتابخانهء ملك ، تهران ، مجموعهء شمارهء 4643 ، اين نسخه رسالهء دوم مجموعه است . دو ورقى از پايان آن افتاده بوده است . و آقاى سهيلى خوانسارى مدير كتابخانه به خط خود آن را از روى نسخهء شمارهء 640 همين كتابخانه نوشته است . رسالهء اوّل اين مجموعه در منطق است ، به عربى . و در صفحهء عنوان به خط مغاير خط كتاب نوشته شده : « كتاب مفاتيح الخزائن لابى على سينا » اين مجموعه از قرن هشتم است ، و نام كاتب و تاريخ تحرير ندارد . از اين مفاتيح الخزائن در فهرست مصنّفات ابن سينا تأليف دكتر يحيى مهدوى ، ص 219 ياد شده است . 3 - نسخهء كتابخانهء آستان قدس ، مشهد ، شمارهء 11 منطق خطى . اين نسخه